Πρόσφατα άρθρα

Απρίλιος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιούν    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

του Δρ. Κωνσταντίνου Ι. Πατούρη Διευθυντή του Δ.Σ. Αγίας Μαρίνας Νέας Μάκρης

Η ενασχόληση των πολιτών με τα εκπαιδευτικά θέματα σε περιόδους συμπύκνωσης του πολιτικού χρόνου συχνά εντυπώνεται ως λόγος πολυτελής, ως προβληματισμός άκαιρος. Ένα φανταιζί καπέλο κυρίας του μεσοπολέμου που κομψεύεται, ενώ γύρω ελλοχεύουν κίνδυνοι επί «δικαίων και αδίκων».
Η στάση αυτή καταγράφεται ως η πρώτη ανάγνωση του ενδιαφέροντος επί των εκπαιδευτικών θεμάτων σε περίοδο κοινωνικής και οικονομικής κρίσεως. Σε εποχή που η αμεσότητα των δυσβάστακτων βιοτικών αναγκών και ταυτόχρονα οι υπαρξιακής πλέον φύσεως αγωνίες και φόβοι της ελληνικής κοινωνίας απωθούν ως ανεπίκαιρης και πάντως όχι ως πρωτεύουσας σημασίας τη λύση ή το κόψιμο των εκπαιδευτικών «κόμπων».

Τη θέση αυτή ενισχύει η, λόγω παρατεταμένης κόπωσης, αδράνεια του εκπαιδευτικού κόσμου και επιτείνουν οι επιταχυνόμενα ακραίες πολιτικές επιλογές των απογοητευμένων πολιτών. Όλα αυτά είναι προφανή. Το αντίκρισμά τους φύεται σε τόπο-τόπο άξενο κάθε προόδου-που τον διαμορφώνει ένας απονευρωμένος στα αντανακλαστικά του κοινωνικός και εκπαιδευτικός οργανισμός. Αυτός, άλαλος στέρεης πρότασης, σαρακοστιανής δυναμικής παραμένει ξεχασμένος στο έθος ενός απτού μεν χρονικά κοινωνικο-οικονομικού περιβάλλοντος, απόλυτα όμως αναντίστοιχου με την τρέχουσα πραγματικότητα.

Τι τεύξεται λοιπόν η αύριον;

Η διευθέτηση του οικονομικού προβλήματος της Πατρίδας μας- ισχυρίζονται όσοι υποβαθμίζουν την ανάγκη να υποστηριχθούν άμεσα οι εκπαιδευτικές ανάγκες- εδράζεται στην οπωσδήποτε αύξηση του εθνικού πλούτου ακόμη και με το άνοιγμα της εξώθυρας στα άφιλα χρέη. Το επίτευγμα αυτό, δηλαδή η διευθέτηση του οικονομικού προβλήματος της Πατρίδας μας και η αναμενόμενη στη συνέχεια διανομή στους πολίτες του πλεονάζοντος πλούτου με την μορφή μισθολογικού ή άλλου κοινωνικού μερίσματος πώς επιτυγχάνεται;

Σε ποιο διάδρομο απογείωσης τροχιοδρομείται;

Επιπλέον αν τύχη κερδοφόρος ως ο πρώτος λαχνός ενός χρυσοφόρου λαχείου μάς έλυνε αυτομάτως το οικονομικό πρόβλημα θα αποφεύγαμε τη σισύφειο κατρακύλα; Ο κοινωνικός ιστός θ΄ αποκτούσε συνοχή; Ο ατομισμός θα παραχωρούσε τη θέση του στη συλλογική προσπάθεια; Ο πάση θυσία πλουτισμός θα υποχωρούσε προ της παραγωγικής και δημιουργικής εργασίας; Ο καταναλωτικός μηδενισμός θα υπέστελλε τη Σημαία του έναντι μιας Αστερόεσσας Αρχών, Αξιών, Αρετών; Τα παράγωγα της πρόσφατης περιόδου της οικονομικής ευμάρειας συγκεφαλαιώνουν τις απολήξεις τους στα αζήτητα. Ελάχιστα έως ανύπαρκτα καταγράφονται τα επιτεύγματα της ατομικής ή συλλογικής προσπάθειας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Ολυμπιακοί αγώνες του 2004, οι οποίοι έχουν χάσει την αίγλη τους σκιαζόμενοι από τα λείψανα των λεηλατημένων αθλητικών εγκαταστάσεων.

Η επίλυση του οικονομικού προβλήματος δεν έχει Σωτηριολογικό περιεχόμενο. Το διδάσκει ανά τους αιώνες ο μύθος του βασιλιά Μίδα. Αυτός με την αφή του μετέτρεπε τα πάντα σε χρυσό, γινόταν συνεχώς πλουσιότερος, ενώ ταυτόχρονα πέθαινε σταδιακά και βασανιστικά από εξαντλητική ασιτία. Ο πλουτισμός δεν επιτυγχάνεται ως η γενναιόδωρη Θεϊκή παροχή φαγητού με το ‘’ εξ Ουρανού Μάννα’’. Τα δάνεια στην οικονομική ζωή της χώρας αντιστοιχούν με την μηχανική υποστήριξη ενός αδύναμου ανθρώπινου οργανισμού. Αυτός χωρίς την ενεργοποίηση των ίδιων, των εγγενών δυνάμεων είναι θνησιγενής. Χρειαζόμαστε λοιπόν αυτοδύναμη ανάπτυξη για να χτίσουμε έναν άτρωτο Οργανισμό. Να οικοδομήσουμε μια υγιή κοινωνία ικανή να αντιμετωπίσει κάθε κλυδωνισμό και δοκιμασία. Ν΄ απαλλάξουμε τον τόπο από την ετεροϋποστήριξη, τα δεκανίκια. Θεμέλιο αυτής της αναγεννητικής πνοής είναι η Παιδεία. Ο σπόρος της ενέχει δύναμη κάθε καλού. Για να φυτρώσει χρειάζεται γονεϊκή αγάπη και προστασία. Φροντίδα για να δέσει τον καρπό. Υπομονή κι ελπίδα. Μακρόχρονη απαντοχή. Συλλογική απόφαση.

Κάθε κοινωνική μεταβολή καθρεφτίζεται και αντανακλάται στη σχολική πραγματικότητα. Όσο φυτοζωεί η Παιδεία η Πατρίδα μας θα παραπαίει αδύναμη. Ακμαία Παιδεία αντιστοιχεί σε κοινωνικό σώμα ρωμαλέο, σε άρτια νεότητα.