Πρόσφατα άρθρα

Νοεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιουν    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ετικέτες

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ναι. Έτσι ακριβώς όπως το γράφουμε… κι έτσι ακριβώς όπως το βλέπουμε στην εικόνα του «Ελεύθερου ΔΙΑΛΟΓΟΥ»…
Στην αρχή όταν το είδα, δεν το πίστεψα… Δεν ήθελα να παω κοντά γιατί γνωρίζω καλά από το ρεπορτάζ ότι οι άνθρωποι που κοιμούνται γενικά στους δρόμους δεν εμπιστεύονται εύκολα τους ανθρώπους γιατί έχουν έρθει αντιμέτωποι με πολύ επικίνδυνες καταστάσεις… κι έτσι το άφησα.
Μια άλλη μέρα που περνούσα από το σημείο και ήταν πρωί, είδα ένα άτομο, όχι μεγάλης ηλικίας να κάθεται σ” αυτή την πλαστική καρέκλα που έχουμε καταγράψει, ενώ δίπλα του έτρεχε πάνω-κάτω ένα μικρό σκυλί…

Πλησίασα. Τον ρώτησα μερικά βασικά πράγματα αλλά μου απάντησε σε ότι αυτός ήθελε…

Κι όταν έπαψε να με κοιτά με καχυποψία μου είπε ότι κοιμάται στη συκιά εκείνης της περιοχής γιατί νοιώθει περισσότερη σιγουριά, ότι είναι 54 ετών και άστεγος μερικά χρόνια… Δεν μου απάντησε αν είναι Περιστεριώτης ή αν έχει έρθει από άλλο Δήμο. Μου είπε μόνο:

«Όταν βρέχει, πάω κάπου που να έχει σκέπαστρο για να μη βρέχομαι εγώ και τα πράγματά μου» και σίγουρα εννοούσε τη βαλίτσα του. Αυτή…

«Υπάρχουν μέρη που μπορώ να πάω, αλλά οι συνθήκες είναι άθλιες. Κοιμάται ο ένας δίπλα στον άλλον και οι περισσότεροι είναι επικίνδυνοι, εδώ στη συκιά είναι καλύτερα» είπε ακόμη και σηκώθηκε για να φύγει.

Προσπάθησα να του πω ότι η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου μπορεί να τον βοηθήσει, αλλά δεν δέχθηκε ν” ακούσει τίποτα.

Έφυγα κι εγώ… Περπατούσα και σκεφτόμουν όσα μου είπε ο άστεγος. Σκέφτηκα πόσες φορές μπορεί να έχουμε περάσει δίπλα από ανθρώπους που έχουν ανάγκη…

Θύμωσα! Θύμωσα και με τον εαυτό μου αλλά και με το κράτος, με την κοινωνία. Πώς είναι δυνατόν εν έτει 2017 σε μια ευρωπαϊκή χώρα να υπάρχουν άνθρωποι που παγώνουν στο κρύο χωρίς να έχουν ένα πιάτο φαΐ για να χορτάσουν την πείνα τους; ένα κρεβάτι για να κοιμηθούν;

Πώς είναι δυνατόν αντί να δίνουμε το χέρι μας στους ανθρώπους της ανάγκης να φοβόμαστε να τους πλησιάσουμε μήπως πάθουμε κακό;